(Opactwo Jarosławskie, 22–24 maja 2026 r.)
Podczas minionych rekolekcji z Najświętszym Sercem Pana Jezusa podejmowaliśmy refleksję:
A – nad obrazem człowieka z punktu widzenia Boga-Stwórcy. Uświadamialiśmy sobie, że człowiek jako „ikona Boga” jest powołany do poznawania Boga, zgłębiania Jego tajemnicy, trwania w Nim oraz wiązania z Nim całego swojego życia.
B – nad praktyką członka Straży Honorowej NSPJ, aby gorliwie i systematycznie podejmować codzienną Godzinę Obecności i Godzinę Świętą jako wyraz miłości, czci i wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Jezusa. Podjęta została także zachęta do bycia duszą ofiarną (żertwą) dla uśmierzenia gniewu Bożego, wypraszania miłosierdzia dla grzeszników oraz dla pocieszenia Pana Jezusa opuszczonego przez apostołów, gdy powiedział: „Jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną”.
C – nad tajemnicą duszy ofiarnej – żertwy „zawładniętej” przez Boga, która przyjmuje od Niego tak wielkie podobieństwo, że przemienia się również zewnętrznie i fizycznie. Bóg przejawia się w jej spojrzeniu, słowach, uśmiechu i w godności sposobu życia. Dusze ofiarne są jak białe hostie składane na ołtarzu, aby wraz z Jezusem i Jego Matką ofiarować się Ojcu Przedwiecznemu za odpuszczenie grzechów świata. Są także duchowymi „piorunochronami” ludzkości.
D – nad wezwaniem do „życia w Chrystusie”, czyli do posiadania „osobowości synowskiej”. Oznacza to upodabnianie się do Chrystusa pod wpływem mieszkającego w nas Ducha Świętego. To On uwewnętrznia i wszczepia w nas życie Jezusa, który jest pierwowzorem człowieka. Nasze życie synowskie wyraża się w posłuszeństwie oraz w wiernym i pełnym miłości poszukiwaniu zgodności z wolą Bożą, bez rezygnacji z własnego rozumu i ludzkiej godności.
Wspólnota pozostaje otwarta i serdecznie zaprasza do współuczestniczenia w okazywaniu Bożemu Sercu miłości i czci celem zadośćuczynienia za grzechy wielu ludzi, którzy tego nie czynią.
Moderator wraz z uczestnikami rekolekcji
